Historia rezerwatu Beka
Kiedy i dlaczego utworzono rezerwat?
Rezerwat przyrody o nazwie „Beka” utworzono zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych z dnia 17 listopada 1988 roku. Obejmuje niskie wybrzeże Zatoki Puckiej, znajdujące się w granicach Nadmorskiego Parku Krajobrazowego. Głównymi celami ochrony tego terenu jest zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych wilgotnych słonych łąk, tzw. słonaw i rzadkich zbiorowisk młak turzycowych oraz bogatej awifauny lęgowej i przelotnej.
Rezerwat Beka włączony został w granice ostoi Natura 2000. Zaliczany jest jako obszar chroniony wedle Dyrektywy ptasiej - Obszar Specjalnej Ochrony Ptaków (PLB 220005 Zatoka Pucka), a także Dyrektywy siedliskowej - Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk (PLH 220032 Zatoka Pucka i Półwysep Helski).
Rezerwat Beka włączony został w granice ostoi Natura 2000. Zaliczany jest jako obszar chroniony wedle Dyrektywy ptasiej - Obszar Specjalnej Ochrony Ptaków (PLB 220005 Zatoka Pucka), a także Dyrektywy siedliskowej - Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk (PLH 220032 Zatoka Pucka i Półwysep Helski).
Opis form użytkowania – przed i po powstaniu rezerwatu
Historia nadmorskich łąk będących obecnie w granicach rezerwatu Beka sięga około 300 lat. Rolnicze wykorzystanie terenu i regularne wlewy słonych wód z Zatoki Puckiej (co roku w okresie jesienno-zimowym słona woda wlewa się na łąki) były motorem do wykształcenia się rzadkich i unikatowych na polskim wybrzeżu siedlisk roślinnych - słonaw. Stanowią one doskonałe siedlisko lęgowe dla ptaków wodno-błotnych.
Po zakończeniu II wojny światowej gospodarowanie na Bece podjeło Przedsiębiorstwo Hodowli Roślin i Nasion (PHRiN) w Celbowie. Działania prowadzone przez PHRiN - wypas bydła, pokrywał się z dawnym sposobem użytkowania, dzięki temu słone łąki mogły utrzymać się w dobrym stanie. Pod koniec lat siedemdziesiątych na terenie obecnego rezerwatu wypasano nawet do 150 sztuk bydła.
W tym samym czasie teren ten został zauważony i doceniony ze względu na swą wartość przyrodniczą, wobec czego podjęto próby objęcia go ochroną prawną. W efekcie tego powstał pod koniec lat 80 rezerwat o nazwie "Beka". Wprowadzenie ochrony rezerwatowej, a co za tym idzie zakazu gospodarowania na terenie Beki zbiegło się z likwidacją PHRiN w Celbowie. Brak użytkowania rolniczego Beki okazało się brzemienne w skutkach i spowodowało zanik unikatowych siedlisk - słonaw, dla których ochrony powołano rezerwat. "Zapomniano" bowiem, że słone łąki są siedliskiem pół naturalnym tzn. takim, dla którego zachowania niezbędna jest odpowiednia gospodarka człowieka .
Po zakończeniu II wojny światowej gospodarowanie na Bece podjeło Przedsiębiorstwo Hodowli Roślin i Nasion (PHRiN) w Celbowie. Działania prowadzone przez PHRiN - wypas bydła, pokrywał się z dawnym sposobem użytkowania, dzięki temu słone łąki mogły utrzymać się w dobrym stanie. Pod koniec lat siedemdziesiątych na terenie obecnego rezerwatu wypasano nawet do 150 sztuk bydła.
W tym samym czasie teren ten został zauważony i doceniony ze względu na swą wartość przyrodniczą, wobec czego podjęto próby objęcia go ochroną prawną. W efekcie tego powstał pod koniec lat 80 rezerwat o nazwie "Beka". Wprowadzenie ochrony rezerwatowej, a co za tym idzie zakazu gospodarowania na terenie Beki zbiegło się z likwidacją PHRiN w Celbowie. Brak użytkowania rolniczego Beki okazało się brzemienne w skutkach i spowodowało zanik unikatowych siedlisk - słonaw, dla których ochrony powołano rezerwat. "Zapomniano" bowiem, że słone łąki są siedliskiem pół naturalnym tzn. takim, dla którego zachowania niezbędna jest odpowiednia gospodarka człowieka .