Nasze doświadczenia na Bece
Kiedy, jak realizujemy zadania ochronne
|
Zadanie |
Terminy |
Sprzęt |
Rezultaty |
|
Letnie koszenie trzciny |
lipiec-sierpień |
Kosiarka bębnowa |
Znaczne uszkodzenia darni i podłoża glebowego, jakie powstają przy pracy sprzętem o tak dużej masie, a także trudności z wyniesieniem biomasy tradycyjnymi metodami stosowanymi w rolnictwie dyskwalifikują ten rodzaj sprzętu w wykonywaniu tego zadania. |
|
Letnie koszenie trzciny |
lipiec-sierpień |
Kombajn trzcinowy |
Specjalistyczne urządzenie, które kosi trzcinę i jednocześnie wiąże w snopki, przystosowane do przemieszczania po podmokłym terenie, znacznie ogranicza niszczenie podłoża. Jednak używanie kombajnu w warunkach letnich kiedy trzcina jest miękka, a przez to trudniejsza do skoszenia powodowało pewne utrudnienia. |
|
Letnie koszenie trzciny |
lipiec-sierpień |
Maszynka |
Urządzenie, które najlepiej sprawdziło się w koszeniu i usuwaniu trzciny. Jego konstrukcja pozwala na swobodne dotarcie do miejsc trudno dostępnych, lekka budowa sprawia, że nie narusza ona podłoża. |
|
Letnie koszenie trzciny |
lipiec-sierpień |
Ręczna wykaszarka spalinowa |
Do pracy tym urządzeniem potrzeba najwięcej czasu, gdyż skoszoną trzcinę trzeba jeszcze powiązać w snopki. Natomiast jest ona niezastąpiona w trudno dostępnych miejscach - rowy melioracyjne. W rezerwacie wykorzystywana jest także do koszenia wrażliwych na deptanie zbiorowisk młak turzycowych. |
|
Zimowe koszenie trzciny |
styczeń-marzec |
Kombajn trzcinowy |
W zimowych warunkach urządzenie to sprawdza się doskonale. |
|
Zimowe koszenie trzciny |
Zima: styczeń-marzec |
Maszynka |
Podobnie jak kombajn trzcinowy jest odpowiednia do zimowych prac. |
|
Koszenie łąk |
lipiec |
Kosiarka i prasa do siana |
Typowy sprzęt rolniczy wykorzystywany także przez tutejszych rolników. Sprawdził się bez zarzutów |
Zwierzęta bez nich nie byłoby Beki - organizacja wypasu
Organizacja wypasu zwierząt uzależniona była dotychczas w dużej mierze od liczebności wypasanego stada. Dlatego najlepszym rozwiązaniem w tym przypadku był tzw. system kwaterowy. Zasadą tego systemu jest wydzielanie z dostępnego pod wypas terenu mniejszych obszarów – kwater. Największa wadą tego systemu jest konieczność ciągłego nadzoru nad stopniem zgryzienia roślin oraz przepędzanie stada z kwatery do kwatery. Niewątpliwą jednak zaletą tego rodzaju działania jest możliwość dowolnego wyznaczania kwater, i w pewnym stopniu przetrzymywanie zwierząt na spasanym terenie, aż do momentu całkowitego zgryzienia. Punktowy „intensywny” wypas działa osłabiająco na zbiorowiska trzciny porastające łąki i prowadzi do jej eliminacji.
W momencie kiedy łąki przybiorą swój pierwotny kształt i teren rezerwatu będzie odpowiednio zabezpieczony, aby zwierzęta nie miały możliwości przemieszczania poza jego obręb, będzie można przystąpić do wypasu otwartego.
|
Wypas zwierząt |
|||
|
Krowy |
Koniki polskie |
Owce |
Kozy |
|
Początkowo istotnym problemem była organizacja stada, a więc konieczne było sprowadzanie zwierząt spoza rejonu rezerwatu. Obecnie staje się to mniejszym kłopotem, w związku ze "wzrostem zaufania" do pastwisk Beki. Nadal jednak poszukujemy i namawiany rolników do współpracy. |
W rezerwacie prowadzono wypas koników polskich – rasy pierwotnej. Koniki jedzą w przeciwieństwie do krów w zasadzie wszystko, łącznie z suchą trzciną. |
Próba wypasu owiec zakończyła się fiaskiem, ponieważ owce regularnie przedostawały się poza kwatery i wyrządzały liczne szkody na prywatnych działkach. |
Obecnie nie było możliwości organizacji wypasu tych zwierząt, ze względu na brak dużego stada w okolicach rezerwatu. |