Lasy

      Las lub biocenoza leśna według definicji prof. J. J. Karpińskiego, wieloletniego pracownika Instytutu Badawczego Leśnictwa i dyrektora Białowieskiego Parku Narodowego w latach 1928-1939,  to dynamiczny twór przyrody, w którym są zespolone w niepodzielną całość układem zależności, powiązań i wzajemnych wpływów: określona roślinność z przeważającym udziałem form drzewiastych, związanych z nim zwierzętami oraz wykorzystywane przez rośliny i zwierzęta podłoże geologiczne, gleba, woda i klimat.

    Lasy pełnią na Ziemi szereg kluczowych funkcji – wiążąc dwutlenek węgla neutralizują efekt globalnego ocieplenia, łagodzą anomalie pogodowe, sprzyjają retencji wód opadowych i gruntowych. Przede wszystkim jednak lasy stanowią olbrzymi bank genów, gdyż są najbardziej złożonym i najbogatszym pod względem różnorodności genetycznej, gatunkowej i strukturalnej ekosystemem lądowym na Ziemi. Ponad 50 % spośród organizmów lądowych jest związanych z siedliskami leśnymi. Od ogromnych puszcz amazońskich, kryjących w sobie nieprzebrane bogactwo gatunków, aż po niewielkie zalesienia śródpolne, zapewniające miejsca lęgowe ptakom i schronienia migrującym ssakom – lasy stanowią jedyne w swoim rodzaju ostoje bioróżnorodności. Zachowanie tej bioróżnorodności jest ich nadrzędną funkcją.