NATURA 2000

NATURA 2000

Nadrzędnym celem sieci obszarów chronionych NATURA 2000 jest zachowanie, ochrona i poprawa jakości środowiska przyrodniczego państw Europy. Powołanie sieci Natura 2000 odzwierciedla przekonanie Rady Wspólnot Europejskich, iż ochrona zagrożonej różnorodności biologicznej naszego kontynentu stanowi jedno z najważniejszych zadań, dla realizacji których powołano Unię Europejską. Aby ochrona ta była skuteczna, przynajmniej 15-20% powierzchni danego kraju powinno znaleźć się w sieci NATURA 2000, a wymogi ochrony przyrody powinny być traktowane jako co najmniej równorzędne – jeśli nie nadrzędne - wobec potrzeb nieskrępowanego rozwoju ekonomicznego.

Funkcjonowanie sieci Natura 2000 jest związane z dwiema dyrektywami UE. Dyrektywa Ptasia (Directive 79/409/EEC) wymienia gatunki ptaków wymagające szczególnej ochrony na terenie Unii oraz zobowiązuje kraje członkowskie do ochrony tychże ptaków poprzez objęcie ochroną najważniejszych miejsc ich występowania. Uchwalona w 1992 r. Dyrektywa Siedliskowa (Directive 92/43/EEC) wskazuje najsilniej zagrożone siedliska oraz gatunki roślin i zwierząt (wyjąwszy ptaki). Dyrektywa zobowiązuje kraje członkowskie do ochrony siedlisk oraz wymienionych w obu dyrektywach gatunków zwierząt i roślin poprzez wyznaczenie paneuropejskiej sieci obszarów chronionych, zwanej Natura 2000.

W skład sieci Natura 2000 wchodzą dwa rodzaje obszarów:

• Obszary Specjalnej Ochrony (OSO; po angielsku Special Protection Areas, SPA) wyznaczone dla ochrony zagrożonych gatunków ptaków;
• Specjalne Obszary Ochrony (SOO; po angielsku Special Areas of Conservation, SAC) wyznaczone dla ochrony zagrożonych siedlisk oraz gatunków zwierząt i roślin wymienionych w Dyrektywie Siedliskowej.

Oba rodzaje obszarów składają się na sieć Natura 2000, przy czym obszary OSO i SOO mogą się pokrywać.